Trainer Wesley De Potter (U16): “Tactiek, dat is goesting op het veld”

31.12.2017

Het kerstreces is in voetballand – en niet alleen daar trouwens – een periode van bezinning, overpeinzingen, het laten opborrelen van nieuwe ideeën en het smeden van plannen die er moeten voor zorgen dat datgene wat in het verleden fout is gelopen, wordt weggegomd zodat op een propere lei kan worden gestart.

Maar… bij KRC Gent – en meer in het bijzonder bij de teams van de bovenbouw – wankelt deze stelling enigszins. Want vanaf U14 tot en met U19 bezetten alle ploegen de eerste of tweede plaats in het klassement. Reden genoeg om elke leeftijdsgroep onder de loep te nemen en te peilen naar de achtergronden van het succes tijdens het eerste deel van de competitie. Dat wordt gedaan aan de hand van een dubbelgesprek met enerzijds de trainer en anderzijds de aanvoerder van elke ploeg. U16, alweer een kampioenenformatie, is met Wesley De Potter en Emile De Keulenaere de derde ploeg in de rij.

Een koude woensdagavond eind november. Op een achterafveldje van Sparta Petegem staat het lokale U 16-team tegenover de leeftijdsgenoten van KRC Gent. Een gelijkspel voor de ploeg van trainer Wesley De Potter is voldoende om de titel binnen te rijven. Op een hobbelig terrein – dat geen oogstrelende acties toelaat – en tegen een op karakter knokkende tegenstander is de match geen afspiegeling van het verzorgde én efficiënte voetbal dat de Gentse formatie wekenlang daarvoor wél heeft opgedist. Maar voor één keer telt alleen het resultaat en de 1-1 uitslag zorgt dan ook voor een enorme ontlading van vreugde bij spelers, trainer én supporters.

“Het kan misschien gek klinken maar de basis voor dat succes is gelegd… eind juli”, zegt trainer Wesley. “Hoewel niet iedereen kon deelnemen aan de driedaagse stage op het domein Puyenbroeck in Wachtebeke hebben de jongens die wél aanwezig waren – toch 15 spelers van de 20-koppige kern – daar een band gesmeed die onverbreekbaar is. En de spelers die, omwille van vakantieredenen, later bij de groep zijn gekomen, werden meteen geïntegreerd. Trouwens, bij de echte start van de trainingen, begin augustus, was iedereen wel present. Ook een bewijs dat het bij niemand aan motivatie ontbrak.”

Minzaam naast het veld, altijd bereid tot een vriendelijke babbel – liefst over het spelletje en als het kan meer specifiek over Racing – maar als coach hard en streng. Een aanpak die loont én waardering afdwingt bij zijn spelers. “Er is geen geheim waarom deze ploeg zo succesvol is”, stelt aanvoerder Emile De Keulenaere (° 04/11/2002). “Vorig seizoen, bij trainer Bekir Celik bij U 15, werd er al voortdurend op gehamerd: wie er ook begint aan de match en wie er later als wisselspeler inkomt; zorg ervoor dat je altijd als één geheel naar voor treedt. Trainer Wesley heeft dat gevoel nog versterkt en het zorgt ervoor dat wij met enorm veel respect met elkaar omgaan. Een speler die in een dipje zit wordt door de anderen opgemonterd. Bovendien zijn er in de ploeg enkele natuurlijke leidersfiguren. Ik zelf probeer die rol vooral op het veld te vervullen maar Emiel Mariën mag eigenlijk als dé patron worden aangezien. Zijn imposante verschijning speelt natuurlijk in zijn voordeel maar die heeft hij zelfs niet nodig om ervoor te zorgen dat er naar hem wordt geluisterd. Weet je hoe heel onze ploeg Emiel beschouwt: als een grote broer.”

Toch ontkent trainer Wesley niet dat er zo nu en dan ook eens frustraties de kop opsteken. “Eerlijk gezegd, ik vind dat niet zo erg. Zo lang het niet leidt tot interne spanningen en ook de prestaties er niet onder lijden. Meer nog, voor mij is het zelfs logisch want de concurrentie binnen de groep U16 is hard. Maar het feit dat alles altijd in de juiste banen wordt gekanaliseerd duidt op de karaktersterkte van de spelers.” Die volwassen houding van de ploeg komt ook tot uiting op tactisch vlak. “Weet je hoe lang mijn wedstrijdbespreking duurt”, zegt Wesley. “Welgeteld twee minuten. Tijdens de trainingen wordt alles doorgenomen: van onze looplijnen tot stilstaande fases van de tegenpartij; van positiewissels tot taakovername en van offensieve en tot defensieve acties. Dan hoef je daar in de kleedkamer toch geen half uur of drie kwartier meer aan te besteden. Meer nog: tactiek is voor mij synoniem voor goesting op het veld. En op dat vlak zit het wel snor in deze ploeg.”

“Continuïteit in trainersstaf is belangrijk”

                                                         Wesley De Potter, trainer U16

Een trainer zou zichzelf niet zijn mocht hij ondanks een ware triomftocht in het eerste deel van de competitie met meer dan 60 gescoorde doelpunten, nauwelijks 4 verliespuntjes en een (periode)titel op zijn lauweren rusten. “Iedere ploeg is voor verbetering vatbaar, dus ook U16”, laat Wesley opnieuw zijn naar perfectie neigende voetbalhart spreken. “Ondanks een stevige verdediging, een uitgebalanceerd middenveld waar technisch vermogen en werkkracht hand in hand gaan en een opportunistische aanvalslinie hebben we slechts veertig procent van al onze doelkansen benut. (lachend) Meteen weet iedereen waar het tweede deel van het seizoen zal worden aan gewerkt. Neen serieus, als ik zie dat de jongens geen inspanningen schuwen om zowel individueel als collectief de lat nog hoger te leggen, dan heb ik daar alleen maar bewondering voor. Weet je dat wij eigenlijk zelfs vier in plaats van drie keer per week trainen. Op zondagochtend, de dag na de wedstrijd dus, gaat elke speler uitlopen en bij het begin van iedere training is de groep al vijf tot tien minuten vroeger bezig dan het officiële aanvangsuur. Tel al die minuten samen en je komt tot één extra training.”

Nu het oude jaar stilaan zijn laatste geheimen prijs geeft, is het tijd om vooruit te blikken. Als student Wetenschappen-Wiskunde aan het college in Melle wil Emile De Keulenaere uiteraard slagen maar ook op sportief vlak koestert hij een brandende ambitie. Als jonge snaak gestart bij Massemen en na omzwervingen bij St. Wetteren (2 jaar) en KAA Gent (4 jaar) is hij nu aan zijn derde jaar bij Racing Gent toe. Een club die hij een warm hart toedraagt maar die hij ook een beetje beschouwt als een opstapje naar een nog hoger doel. “Eerste klasse, daar wil ik geraken. Voor mezelf op de eerste plaats maar ook om het ongelijk van KAA Gent te bewijzen. Want ik begrijp eerlijk gezegd niet waarom ik daar weg moest. Ik heb echter ook genoeg realiteitsbesef om te weten dat het geen eenvoudige opdracht is. En mocht ik er niet in slagen, dan blijf ik met evenveel plezier bij Racing om daar het hoogst haalbare na te streven. In voetbal telt maar één ding: winnen. Dat is er mij bij KAA Gent ingepeperd en die houding – ik haat immers verliezen – straal ik ook uit op het veld. Maar, waar ik ook terechtkom in een eerste ploeg, ik wil ook een voorbeeld zijn voor jonge spelertjes. Naast presteren op het veld heb je als voetballer ook een verantwoordelijkheid naast het terrein vind ik. En dat sociale aspect is voor mij net zo belangrijk.”

Ook trainer Wesley heeft een eigen target waarbij door hem fel gewaardeerde collega’s als Filip De Cloet en Johan De Block als voorbeeld gelden. “Ik ben aan mijn vijfde seizoen bij Racing bezig maar die mannen trekken het al een stukje langer. Zij zijn het toonbeeld van continuïteit binnen de club en voor mij is dat net zo belangrijk als het geven van goeie trainingen, het voorzien van gevarieerde oefenstof of het gepast kunnen inspelen op kantelmomenten tijdens een match. Als je me vraagt of ik een planning in het achterhoofd heb wanneer ik aan een eerste elftal toe ben, is mijn antwoord eenvoudig: neen. Ik laat dergelijke zaken rustig op me afkomen. Als ik nog enkele jaren mijn ding kan doen bij de jeugd is dat voor mij én een uitdaging én een goede leerschool.”