Trainer Ayhan Maya (U15): “Spelers leren van hun fouten.”

14.12.2017

Het kerstreces is in voetballand – en niet alleen daar trouwens – een periode van bezinning, overpeinzingen, het laten opborrelen van nieuwe ideeën en het smeden van plannen die er moeten voor zorgen dat datgene wat in het verleden fout is gelopen, wordt weggegomd zodat op een propere lei kan worden gestart.

Maar… bij KRC Gent – en meer in het bijzonder bij de teams van de bovenbouw – wankelt deze stelling enigszins. Want vanaf U14 tot en met U19 bezetten alle ploegen de eerste of tweede plaats in het klassement. Reden genoeg om elke leeftijdsgroep onder de loep te nemen en te peilen naar de achtergronden van het succes tijdens het eerste deel van de competitie. Dat wordt gedaan aan de hand van een dubbelgesprek met enerzijds de trainer en anderzijds de aanvoerder van elke ploeg. U15 is met Ayhan Maya en Florian Van Parys de eerste kampioenenformatie die aan het woord komt.

Ayhan Maya heeft een boerenjaar achter de rug. Niet alleen vond hij het liefdes- en familiale geluk in de armen van zijn kersverse echtgenote Ebru maar ook op sportief vlak scheerde hij hoge toppen. Na een succesvolle ingangsproef werd hij toegelaten voor deelname aan de opleiding Uefa A-trainer – het hoogste diploma in het niet-professionele voetbal – en promoveerde hij tijdens het tussenseizoen bij KRC Gent van opleider U11 tot trainer U15. Uitgerekend met die groep mocht hij enkele weken geleden de kampioenstitel vieren na een fantastische eerste ronde. “En toch zag het er na de eerste twee competitiewedstrijden niet naar uit dat we als primus zouden eindigen. In de thuismatch tegen Sparta Petegem werden we al meteen met de neus op de feiten gedrukt – een 2-3 nederlaag – en vervolgens kregen we op Wielsbeke een serieuze patat om de oren. 7-1, alstublieft. Eerlijk gezegd, ik heb toen wel even de wenkbrauwen gefronst. Niet dat ik twijfelde aan de kwaliteiten van de spelers maar vooral het feit dat we na een behoorlijke voorbereiding deze uitslagen lieten noteren , baarde me zorgen.”

Maar plots rolt het dubbeltje de andere kant op. Een hard bevochten gelijkspel tegen Olsa Brakel (2-2) is de aanzet tot een periode waarin de ene zege na de andere overwinning wordt behaald. En die uiteindelijk uitmondt in een dik verdiende titelviering. Een altijd minzame Ayhan Maya schuift alle verdiensten daarvoor letterlijk in de schoenen én figuurlijk in het hoofd van zijn spelers. “Voetballen kan iedereen”, zegt hij met veel overtuiging, “maar de echte déclic is er gekomen tijdens de verschillende video-analyses van onze wedstrijden. De jongens zagen wat ze goed én verkeerd deden en daar heb ik niet alleen over gesproken maar ook zij onderling. Ze hebben van hun fouten geleerd en de verbeteringen toegepast op het veld. Met het gekende resultaat.”

Florian Van Parys (°28/03/2003), ondanks zijn eerste jaar bij KRC Gent al meteen tot aanvoerder aangesteld, treedt zijn trainer volmondig bij. “Die pluim mag Ayhan op zijn hoed steken”, zegt hij. “Het is logisch dat wij nog regelmatig foutieve beslissingen nemen tijdens een match maar door die achteraf te zien op video en er daarna door middel van gepaste trainingsvormen de juiste oplossing voor te zoeken, schaven we die minpunten weg. De oefenstof tijdens de trainingen is trouwens heel afwisselend en Ayhan weet perfect wanneer hij de teugels moet vieren of aantrekken. Volgens mij is dat ook de grote kracht van onze ploeg: de sfeer in de kleedkamer is optimaal. Juist daardoor zijn we bereid voor elkaar te werken en een eventueel foutieve pass van een medespeler toch nog recht te zetten.”

 “Voor mij hoeft die stap hogerop niet meer zo nodig”

                                                                                     Florian Van Parys, aanvoerder U15

Wijze woorden van een captain die op jonge leeftijd al zoveel métier uitstraalt dat het niet anders kan of hij moet gezonde ambitie koesteren. Maar dan volgt een totaal verrassend antwoord. “Voor mij hoeft die stap hogerop niet meer zo nodig. Na twee jaar SK Wachtebeke volgden zeven seizoenen Sporting Lokeren. Daar kreeg ik te horen dat het erg moeilijk zou zijn mij te handhaven op het niveau van elite-jeugd. Voor mijn ouders en mezelf het signaal om op zoek te gaan naar een gepaste club die verzorgd voetbal hoog in het vaandel draagt. Welnu, Racing Gent voldeed voor mij ruimschoots aan die voorwaarde. Indien ik hier op termijn ooit zou kunnen doorstoten tot de A-kern – en dat in combinatie met studies (Florian volgt op dit ogenblik een wetenschappelijke richting in de humaniora, nvdr) en later beroep – is dat voor mij uitstekend. Voor mij prevaleert immers het plezier in het spelletje.”

Trainer Ayhan is niet verbaasd over de volwassen houding van zijn kapitein. Meer nog, voor hem is Florian zelfs de afspiegeling van zijn spelersgroep. “Dat ze nog eens gek doen is inherent aan de leeftijd van die gasten – en dat laat ik zo nu en dan ook toe - maar ze weten perfect wanneer moet worden gepresteerd. De bereidheid voor elkaar door het vuur te gaan, zorgt er meteen voor dat er een uitgebalanceerd geheel op het veld staat. Ik heb twee uitstekende doelmannen, de verdediging zorgt voor variatie bij de opbouw van achteruit, het middenveld combineert werkkracht aan technische kwaliteit en voorin reiken dribbelaars en een sluipschutter pur sang elkaar de hand. Koppel dat voetballende vermogen aan een goeie vorm van tactische rijpheid – sommige looplijnen zitten al echt ingebakken in de ploeg – en je komt tot de U15-groep die hij vandaag de dag is.”

Als trainer Ayhan op zo’n manier de loftrompet steekt over zijn team hoeft het dan ook niet te verbazen dat hij tijdens de tweede competitieronde sterke(re) tegenstanders in de ogen wil kijken. “Alleen op die wijze kunnen we een nog hoger niveau bereiken”, stelt hij onomwonden. “De spelers worden als het ware voortdurend geprikkeld om hun grenzen te ontdekken én te verleggen. Ik houd daarbij wel rekening met het feit dat ze al eens geplaagd kunnen worden door fysieke ongemakken want veel van de jongens zitten in hun groeispurt. Daarom wordt ook steevast gewisseld zodat overbelasting wordt vermeden. Ik wil er immers voor zorgen dat mijn opvolger een team onder zijn hoede krijgt waar hij mee verder kan werken.”

Het slotakkoord wordt geplaatst door skipper Florian die door Ayhan nu al wordt bestempeld als een natuurlijke leider. Mooie woorden die hij echter weet te relativeren. “De coaching op het veld heb ik overgehouden aan mijn periode bij Lokeren”, weet Florian. “Natuurlijk heeft dat ook te maken met de positie die ik in het elftal bekleed. Centraal in de defensie, links of rechts. Persoonlijk zou ik ook eens graag als verdedigende middenvelder spelen. Ik denk dat ik daar ook aardig uit de voeten kan. Maar goed, ik speel waar de trainer me nodig heeft. Als ik er maar plezier aan beleef hé…”